• Helderzienden
• Magazine
• Dag horoscoop
• Info
• Reacties
• Contact
• PSK

Terug naar Hoofdpagina

---

Incest

 Een aangrijpend verhaal van Mieke die door
haar vader seksueel misbruikt werd

Korte verhalen uit de praktijk uit de bundel ‘Je hoeft niet bang te zijn’
van master therapeut Rob van der Wilk

 

 
Tranen van verdriet rollen over haar wangen. Wanhopig kijkt Mieke om zich heen en zoekt naar iets dat haar kan beschermen. Mieke zoekt hulp. Maar, er is niemand om haar te helpen. Ze is alleen in haar bed en doodsbang. Het licht in haar kamertje is uit maar gelukkig valt er wat licht van buiten door de gesloten gordijnen naar binnen. De vormen van haar bureautje met haar spulletjes zijn net zichtbaar. Ook de planken, die haar vader aan de muur heeft geschroefd en waar haar speelgoed op staat, zijn in het donker van elkaar te onderscheiden. Mieke is acht jaar oud en kijkt met wijd geopende ogen angstig naar haar lievelingspoppen op een van de planken aan de muur. Haar poppen kijken haar aan en haar angst wordt groter. Mieke hoort haar poppen duidelijk lachen en zacht praten. ‘Natuurlijk zijn het papa en mama die ik beneden in de huiskamer hoor lachen’ denkt Mieke. Maar, ze weet bijna zeker dat het haar poppen zijn die haar uitlachen. Ze durft niet meer naar haar poppen te kijken. ‘Gelukkig is de deur van mijn kamertje dicht, kon ik hem maar op slot doen.’Mieke is doodsbang dat haar kamerdeur open gaat en hij binnenkomt. Haar lichaam trilt en schokt bij die gedachte, ze durft nauwelijks adem te halen uit angst dat hij haar hoort. Mieke voelt zich duizelig en misselijk worden, ze is bang dat ze doodgaat. Eigenlijk wil ze het licht in haar kamertje aandoen, maar dat durft ze niet. Nog liever wil ze naar beneden gaan, naar de huiskamer waar haar vader en moeder zijn, maar dat durft ze helemaal niet. Verscheurd door angst en wanhoop zit Mieke doodstil in haar bed. Ze voelt zich niet goed, ze is misselijk en draaierig en durft zich niet meer te bewegen. Ze durft niet te slapen maar ze is te moe en uitgeput om nog langer wakker te blijven. Naast haar bed staat een tafeltje met daarop de wekker, je kunt hem goed horen tikken en hij heeft lichtgevende wijzers. Het is kwart over tien. Plotseling wordt alles rustig. Het trillen van haar lichaam stopt. Haar schokkende en snikkende ademhaling wordt rustiger. Haar overspannen lichaam ontspant zich en Mieke valt met betraande ogen in een bevrijdende slaap. Maar niet voor lang, alsof de slaap haar niet gegund is opent ze haar ogen. Half wakker en half slapen staart ze voor zich uit en ziet haar lievelingspoppen netjes op de plank aan de muur zitten. Het lijkt wel of haar poppen leven, alsof ze helemaal niet lief zijn. Mieke knijpt haar ogen stijf dicht en de slaap neemt opnieuw bezit van haar. Het angstige gevoel in haar werkt tijdens de slaap door in haar gedachten. Mieke droomt. Giechelend zitten haar poppen op de plank aan de muur, ze fluisteren met elkaar. De poppen leven, net als mensen. Ze springen een voor een van de plank op de vloer.  De poppen trippelen naar het bed toe waar Mieke slapt. Eén van de poppen klimt op het tafeltje naast haar bed waar ook een schemerlampje staat en doet het licht aan. Verlamd van angst ligt Mieke in haar bed met haar ogen stijf dicht genkepen, zo ver mogelijk weggekropen. De levende poppen komen bij haar op bed en bewegen zachtjes met hun kleine handjes haar dekbed. De kleine handjes en voetjes trippelen over haar heen en friemelen aan haar lichtblonde haar dat nog boven het dekbed uitkomt. De kleine handjes en voetjes van de poppen voelen aan als handen en vingers. Ze hoort ook het ademen van de poppen. Mieke kan niet meer denken, niet meer reageren. Haar hartje klopt en bonst alsof het uit haar lichaam wil. Ademhalen kan ze bijna niet, ze wil gillen, schreeuwen op hulp. Maar, iets in haar maakt haar tegelijkertijd duidelijk dat schreeuwen om hulp volkomen zinloos is. De tegenstrijdige gevoelens en gedachten verergeren de angst die zij ervaart. Friemelende handen en vingers kruipen onder het dekbed en betasten haar. Mieke ervaart doodsangst, een veelomvattende ervaring die de angst om dood te gaan ombuigt in een verlangen om dood te zijn. Dodelijk stil ondergaat het jonge meisje de handen en vingers die haar betasten en onder haar pyjamaatje kruipen. De handen en vingers trekken de deken weg. De betasting van de handen en vingers wordt harder en ruwer. Mieke wordt geknepen in haar buik, borst, billen en benen. De ruwe handen gaan door met knijpen, een hand duwt haar dijbenen van elkaar en friemelt zich een weg tussen haar benen. De angst voor wat er met haar gebeurt wordt vergezeld door pijn. Mieke probeert om dood te zijn, om dit niet meer te hoeven voelen. Misschien houdt het wel op. OPHOUDEN! GA WEG! GA WEG! Wat Mieke in haar angst denkt, kan ze niet uitspreken. Ze ligt verlamd, haar ogen stijf dichtgeknepen om niet te zien wat er met haar gebeurt. Plotseling wordt de druk op het bed zwaarder, alsof er een groot monster op haar kruipt. Verschrikt opent ze haar ogen, het grote monster dat ze voor zich ziet doet haar gillen van angst. ‘Papa, niet doen!’Direct wordt er een hand ruw op haar mond en neus gedrukt waardoor ze bijna stikt. Haar vader kijkt haar woedend aan terwijl hij van het lichaam van zijn dochtertje van acht jaar afkruipt en met hijgende stem zegt dat ze stil moet zijn. Hij verlaat de kamer en laat zijn dochtertje doodsbang en snikkend achter.
 

Rob van der Wilk's Helderziende Lijn - Direct contact met de Zuiverste Mediums!

Bel: NL: 0909-8050  BE: 0903-40138

Een geheim

Mieke kan met deze ervaring niet overweg. Ze maakt van haar vader een monster.  Een monster dat losstaat van het beeld van haar vader, Een monster dat voortleeft in haar angstdromen. Haar jonge verstand weigert deze ervaring te accepteren. De angst voor haar vader wordt verplaatst naar de angst voor de droom. Helaas is dit een angstdroom die zich herhaalt. Regelmatig maakt de vader seksueel misbruik van zijn dochtertje. Mieke weet dat haar vader dit met haar doet. Maar, een diepe overlevingdrang, een innerlijke kracht om  met doodsangst te kunnen leven, vervormt de waarheid tot een groot, eng monster dat ‘s nachts in haar dromen naar haar toe komt en haar bang maakt. De moeder van Mieke had het vermoeden dat haar man meer dan een gezonde belangstelling voor hun dochter had. Een keer heeft ze iets in die richting tegen hem gezegd, waardoor hij in woede uitbarstte. Dat ging met de nodige bedreigingen en enkele klappen in haar gezicht gepaard. Zij was gek en moest haar mond houden Ook zij nam afstand van de waarheid en sloot zich af voor alles wat Mieke haar probeerde te vertellen over haar angstdromen. De angstdromen van haar dochtertje werden gebruikt als middel om als een gezin te kunnen doorleven. Alsof alles heel gewoon was. Iedereen heeft wel eens een nachtmerrie, dat komt bij heel veel kinderen voor. Dat gaat wel weer over. Op deze wijze werd de waarheid weggeveegd. Verjaardagen werden gevierd, feestdagen gingen gewoon door, net als bij andere gezinnen. Mieke werd ouder en de angstdromen bleven zich herhalen. Ze ontwikkelde zich als een nerveus kind dat moeilijk contact kon maken met andere kinderen Ze leed aan slapeloosheid en had last van angstdromen. De leiding bij Mieke opschool was op de hoogte van haar nerveuze, gespannen gedrag. Mieke had concentratieproblemen bij de lessen op school maar door de goede begeleiding van de school kon ze toch meekomen. Niemand wist wat er in dit gezin aan de hand was, wat voor geheim hier bewaard werd. Mieke had de nachtelijke bezoeken van haar vader in haar belevingswereld veranderd. Ook voor Mieke was het niet waar. Mieke was elf jaar toen haar vader en moeder uit elkaar gingen. Haar vader ging het huis uit en alles veranderde. Haar moeder toonde veel meer belangstelling voor haar dochter. Ze hadden leuke gesprekken en gingen samen op pad. Lekker winkelen, leuke kleren kopen, samen naar de film, samen gezellig TV kijken. Maar, het allerfijnste was de Mieke’s angstdromen verdwenen. Ze waren weg, helemaal weg. Mieke kon rustig slapen en werkelijk alles ging beter. De onderlinge relatie van moeder en dochter ontwikkelde zich positief. Ze knuffelden zelfs met elkaar, een uiting van genegenheid die vroeger, toen haar vader nog in huis woonde, maar zelden voorkwam. Allebei hadden ze wat moeite met hun emoties, maar er groeide iets goeds tussen die twee. Mieke genoot met volle teugen van alles dat goed was. Mieke was vrolijker, spontaner en kreeg vriendinnetjes die ze van haar moeder ook mee naar huis mocht nemen. Alleen als Mieke vroeg of ze bij een vriendinnetje mocht logeren, vond haar moeder dat niet goed. Mieke miste haar vader niet echt. Ze had van haar moeder begrepen dat haar vader bij een andere vrouw woonde. Hij kwam niet meer langs en Mieke hoefde ook niet naar haar vader toe. Als Mieke wat over haar vader vroeg, kreeg ze geen duidelijk antwoord van haar moeder. Mieke accepteerde dit en vroeg niet verder. Iets in het diepste van haarzelf maakte haar duidelijk dat ze haar vader moest vergeten.

De jaren verstreken, Mieke’s moeder had we eens een vriend in huis genomen maar dat duurde nooit lang. De relatie tussen moeder en dochter was uitstekend. Ze deelden lief en leed en spraken veel, alleen niet over vroeger. Er rustte een vloek op de periode dat haar vader nog deel uitmaakte van het gezin. Over hem werd niet gesproken, dat kon gewoon niet. Dat was uitgesloten.

Dezelfde droom

Ik verwacht een vrouw die last heeft van angstdromen. In de wachtkamer zitten een man en een vrouw. Beiden zijn tegen de veertig en wat gespannen. Ik geef de vrouw een hand. ‘Mieke’, zegt ze. ‘Ik heet Mieke en dit is mijn man Henk.’ ‘Ik begrijp dat het om jou gaat Mieke. Kom maar met me mee.’ Haar man, Henk, wat beteuterd achterlatend. Mieke is erg gespannen. Een leuke vrouw, wat gezet, met een leuk gezicht en lichtblond haar. Geëmotioneerd trekt ze wat met haar mond en maakt aanstalten om te gaan huilen. ‘Ik ben bang,’ zegt ze. ‘Ik droom sinds een paar jaar regelmatig dezelfde droom. De droom voelt zo echt aan, ik weet me er geen raad mee. Door die droom ben ik ook bang voor andere dingen, die er helemaal niets mee te maken hebben.

Vervormde ervaringen

Mieke is zeventien jaar getrouwd met Henk. Samen hebben ze twee kinderen. Twee dochters; één van zeventien en één van vijftien jaar. De financiën thuis zijn tot tevredenheid. Mieke houdt van Henk en Henk houdt van Mieke. Mieke heeft een goed contact met haar schoonfamilie en een lieve moeder van drieënzestig jaar. De gezondheid van het gezin is algemeen goed en de onderlinge relatie thuis tussen de ouders en de twee dochters is tot volle tevredenheid van iedereen. Een behoorlijk stabiele eenheid voor een vrouw die volledig uit haar evenwicht blijkt te zijn. Mieke is tijdens ons gesprek redelijk tot rust gekomen, tot het moment dat ik vragen stel over haar vader. Ze wordt weer gespannen, trilt weer met haar mond, raakt geëmotioneerd en begint te huilen. ‘Ik weet niet waar mijn vader is, of hij nog leeft, ik weet het gewoon niet. Ik kan me nog wel herinneren dat mijn moeder van hem is gescheiden toen ik elf jaar was. Ik heb hem daarna nooit meer gezien of gesproken. Mijn moeder praat er nooit met me over en ik wil ook niets van hem weten.’ ‘Kun jij je nog iets van je vader herinneren?’, vraag ik haar. ‘Nee, nee. Of misschien een beetje. Het was geloof ik geen onknappe man maar het lijkt wel of ik gaten in mijn geheugen heb over die tijd. Ik weet het gewoon niet meer. Ik weet wel dat het in mijn jeugd vervelend was. Dat ik als kind ook angstdromen heb gehad maar dat is helemaal weggegaan. Ik kan me die dromen van vroeger niet meer herinneren en eigenlijk wil ik het ook niet meer weten. Ik geloof wel dat die dromen die ik de laatste jaren heb iets met vroeger te maken hebben.’ Mieke is zichtbaar opgelucht nu ze een klankbord heeft gevonden waar ze tegen kan praten. Mieke vertelt dat de relatie tussen haar en haar man altijd goed is geweest, tot die angstdromen bij haar op gingen treden. Haar seksuele beleving wordt door die droom afgeremd, waardoor de gedachte aan seks met haar man haar tegenstaat. Het is niet dat ze niet meer van haar Henk houdt, hij kan hier niets aan doen. Mieke kan het niet meer op brengen. Ze is bang voor seks. ‘Het is allemaal heel vervelend voor Henk’, vertelt ze. ‘Mieke, wat kun je me van die droom, die je de laatste tijd hebt, vertellen?’, vraag ik. ‘Het zijn eigenlijk twee dromen die door elkaar heel lopen.’, vertelt ze. ‘Ik droom dat ik lig te slapen, ik slaap in mijn droom. Dan word ik wakker in mijn droom doorat ik enge geluiden hoor. Alles is donker om me heen. Ik hoor eng gefluister en getrippel op de vloer. Ik zie wel iets in het schemerdonker, maar heel weinig. Wat ik in mijn droom zie, wil ik niet zien. Ik durf niet te kijken, en doe mijn ogen stijf dicht. Ik ben doodsbang. In mijn droom denk ik dat het gefluister en getrippel kleine kaboutertjes zijn, maar dan wel hele enge. Die enge kaboutertjes lopen rond het bed waar ik in mijn droom in lig. Ik ben alleen en doodsbang. Die kleine griezeltjes springen op mijn bed, ik durf niet te kijken maar ligt te trillen vangst. Ik voel hun kleine voetjes over mijn dekens trippelen, mijn deken waarin ik zo ver mogelijk ben weggedoken.  Dan beginnen ze met die kleine vingertjes in mijn lichaam te knijpen. Het is doodeng, ik hoor die kleine stemmetjes van ze, alsof ze lachen en giechelen. Ik de kamer waar ik in mijn droom in bed lig, gaat plotseling de deur open. Ik voel meer dan dat ik het zie. Een groot, zwart monster komt de kamer binnen. Een soort beest dat de dekens van mijn bed aftrekt, mijn pyjama van mijn lijf rukt en me daarna gewoon verkracht. Dat is toch niet normaal?’, vertelt ze me. Ik zal haar moeten hypnotiseren en haar proberen terug te brengen naar de angstdromen in haar jeugd. Mieke is een overspannen, angstige vrouw. Volkomen wanhopig over wat haar overkomt. Ik moet geduldig en voorzichtig te werk gaan om de poort naar Mieke’s verleden te openen. Diepe ontspanning heb ik nodig om Mieke zo ver te brengen dat ze dit aankan. Mieke veegt een traan uit haar ogen. Ze trilt en schokt wat nerveus met haar lichaam. ‘Mieke, je hoeft niet bang te zijn. Wij komen hier samen wel doorheen.’ Haar betraande gezicht klaart wat op. Ik heb haar vertrouwen. Rustig vraag ik of zij plaats wil nemen op de bank. Mieke is er klaar voor. Ik ga rustig te werk, na een tiental minuten zie ik de ontspanning bij Mieke intreden. Haar lichaam wordt rustig, haar gelaatsuitdrukking soepel. De wanhoop in haar verandert in rust en kalmte, waardoor ik het hypnoseproces in de richting kan leiden die ik op dat moment noodzakelijk acht. Ik wil haar in hypnotische trance direct overbrengen naar een slaapniveau tijdens haar jeugd. Naar een moment dat zij zich in haar ouderlijke woning bevindt. In haar kamer en in haar slaap. Hierdoor wordt de mogelijkheid gecreëerd dat Mieke zich in een angstdroom bevindt waar ze in haar jeugd onder leed.     
 

Regressie - Terug naar de jeugd

‘Ik ben in een kamer,’ begint Mieke te vertellen. ‘Dit is mijn kamer, ik herinner het me weer. Mijn kamertje met mijn schrijfbureautje en mijn spulletjes. De planken aan de muur met mijn speelgoed. Oh, en mijn lievelingspoppen. Ze zitten netjes op de plank. Ik ben bang’, zegt ze, ‘ik ben bang voor mijn poppen.’ Mieke heeft het moeilijk. Ze weigert verder te gaan in haar herinnering. De poppen maken haar bang. Maar het moet en ik ga verder. Mieke moet de confrontatie aangaan. Ik stel haar gerust door haar te laten weten dat ik bij haar aanwezig ben. Ik blijf in staat om dit proces te verbreken als ik dat noodzakelijk vind. Mieke wordt iets objectiever. ‘Het is vreemd’, zegt ze. ‘het loopt allemaal een beetje door elkaar heen. Ik zie mijn kamertje, ik ben er en lig tegelijkertijd in mijn bed met mijn ogen stijf dicht geknepen. Ik ben bang. Ja, ik ben doodsbang. Ik wil niet meer.’, zegt ze. ‘Ga weg! Houd op!’ Het lijkt alsof ze het tegen mij zegt, maar dat is niet zo. Mieke vertelt dat er een groot, zwart monster in haar kamer rondloopt. Het monster komt naar haar toe, doet het schemerlampje op het tafeltje naast haar bed aan. Het monster begint aan haar lichaam te friemelen, trekt de dekens van haar af, en verkracht haar als achtjarig meisje.
 

 

Catharsis - Bevrijding van de ziel

GA WEG! GA WEG!’Roept ze. ‘Mieke, wie is dat monster?’Vraag ik aan haar. ‘Ik weet het niet.’ zegt ze, ‘en ik wil het niet zien.’ ’Kijk naar dat monster’, zeg ik. ‘Ik wil niet, ik wil niet!’ ’Kijk nu naar hem, nu’, zeg ik. ‘Oh, papa, niet doen, ga weg, ga weg!’’ Ik vind het genoeg en haal Mieke terug naar het heden. Ik ontspan haar volledig en maak haar wakker. Mieke is rustig. Wat verward maar rustig. ‘Dit kan niet’, zegt ze. ‘Dit kan helemaal niet. Mijn vader heeft mij verkrachte toen ik een jaar of acht was. Ik kan het niet geloven maar tegelijkertijd ook weer wel. Mijn moeder moet dit geweten hebben. Zou dat de reden geweest zijn dat ze van hem gescheiden is? Mijn moeder heeft nooit willen vertellen waarom ze van mijn vader gescheiden is. Er werd vroeger thuis nooit over gesproken. Trouwens, tot op de dag van vandaag wordt er door ons nooit over mijn vader gesproken. Als kind heb ik dat als vanzelfsprekend geaccepteerd. Wat moet ik nu toch doen?’. Vraagt Mieke. ‘Ga met je moeder praten en vertel haar wat je beleefd hebt.’

Enkele weken later komt Mieke weer bij me langs. Ze maakt een rustige indruk. Mieke vertelt dat ze alles eerst heeft laten bezinken. Daarna heeft ze de stoute schoenen aangetrokken, is naar haar moeder gegaan en heeft uitgelegd wat er met haar gebeurd is. Haar moeder raakte erg geëmotioneerd maar kon de moed bij elkaar rapen om de waarheid aan haar dochter te vertellen. ‘Vroeger thuis’, vertelt haar moeder, ‘het was nacht, ik was wakker en lag alleen in bed. Ik wist dat je vader naar je kamertje was gegaan, dat deed hij wel vaker. Ik had daar wel eens iets over gezegd, maar dat wimpelde hij weg. Als hij ’s nachts even naar jou wilde gaan kijken, of alles goed met je was, dan moest hij dat zelf weten, zei hij. Uiteindelijk had je last van slapeloosheid, dus als hij ’s nachts wakker was, ging hij even naar je kijken. ‘Dat is toch normaal’, zie hij. ‘Ik kon vroeger niet tegen je vader op, Mieke’, zegt haar moeder. ‘Op een nacht word ik wakker en je vader ligt niet in bed. Ik ga met bonzend hart naar jouw kamertje, Ik open je kamerdeur en doe direct het licht aan. Wat ik toen mij mijn eigen ogen zag, maakte al die jaren van passieve overheersing door je vader nietig, Ik zag hem in jouw bed liggen. Alles veranderde in me. Het werd rood voor mijn ogen en ik trok hem van het bed af, ik weet niet meer waar ik de kracht vandaan haalde. Ik sloeg en schopte hem waar ik maar kon. Je vader deed niets terug. Hij huilde met zijn benen tegen zijn buik opgetrokken op de grond. Ik trapte hem letterlijk je kamertje uit en sleurde hem aan zijn haren de trap af. Beneden liet ik hem pas los en rende naar boven, naar jou toe. Ik heb op dat moment alles gedaan om je te troosten. Ik heb je gewassen en ben ’s nachts bij je gebleven en heb gezworen dat dit nooit meer zou gebeuren. ‘Kort daarop ging mijn vader het huis uit’, vertelt Mieke verder. ‘Mijn moeder was erg lief voor me en vertelde mij dat ik die boze dromen moest vergeten. Ik accepteerde toen alles wat mijn moeder zei en ben dat altijd blijven doen. Toen mijn moeder mij de waarheid over mijn vader had verteld, vroeg ze mij om vergeving. Ze kon er niet over praten. Het ging gewoon niet. Ik was eerder opgelucht dan dat ik boos was op mijn moeder. Er valt niets te vergeven. Het is gebeurd, het is voorbij. Met de armen om elkaar heen geslagen, stevig tegen elkaar aangedrukt, hebben wij samen uitgehuild. Mijn moeder en ik hoeven dit niet voor anderen te verbergen maar houden het toch een beetje voor onszelf. Dat hebben wij samen besloten. Ik ben gek op mijn moeder, ze betekent veel voor me. Ik weet zelf wat het is en hoe het voelt om in doodsangst te leven. Uiteindelijk heeft mijn moeder ook in doodsangst verkeerd, iets waar zij al die jaren niet tegen kon vechten.’

De angstdromen van Mieke kwamen voort uit traumatische jeugdervaringen.
Mieke was er doorheen. Ze was vrij, voelde zich vrij. Meer dan een half jaar kwam Mieke bij me in de praktijk.

Tot het moment waarop wij besloten dat Mieke verder kon gaan met haar leven.
 

Rob van der Wilk
 

 

Rob van der Wilk,  1995

 

Bronvermelding:
‘Je hoeft niet bang te zijn’ Rob van der Wilk
uitgeverij ParaVisie, 1995
ISBN: 90.5639.0023

 

Klik hier om te reageren op dit artikel in Rob van der Wilk's gastenboek!
 

---

Copyright © Rob van der Wilk's Paradidakt

Het auteursrecht op de teksten en merknamen gebruikt in deze publicatie behoren toe aan: Rob van der Wilk's Paradidakt - En zijn auteursrechtelijk beschermd.

Uit deze publicatie mag niets vermenigvuldigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm, opnamen, internet (World Wide Web), of op welke andere wijze ook, hetzij chemisch, electronisch, mechanisch of virtueel.

---

 

Klik hier om te reageren op dit artikel in Rob van der Wilk's gastenboek!

 

 

Algemeen

Binnen 24 tot 36 uur voltrekt zich een nieuwe gedeeltelijke Maaneclips en wel op 4 graden Boogschutter/Tweelingen. Vanuit Nederland en België is de eclips niet waarneembaar, maar mens en dier staan wel onder de invloed van Zon en Maan, dus de invloed is heel goed te voelen, zeker in de aanloop er naartoe, want de Volle Maan botst eerst nog met opponent Mars en die staat nog lekker koppig in de stier. Nadat de Maan de invloed van Saturnus en de Node achter zich laat, hetgeen ons wat onderzoekender en serieuzer maakt dan anders botsen wij dus met Mars. Na de eclips vormt de Volle Maan een Yod naar Mars, met de zijbenen als een passer naar de planeten Pluto [in steenbok] en Saturnus [in schorpioen], hetgeen inhoudt dat wij een middenweg zoeken tussen deze twee krachten. De Yod wordt wel de vingerwijzing van God genoemd en heeft als astrologische betekenis, dat wij meestal tussen twee uitersten moeten kiezen. De krachten die nu spelen, namelijk Pluto en Saturnus staan ook nog eens heel sterk, omdat enerzijds Saturnus de Node vergezelt en Pluto net een exact vierkant met Uranus aan het verwerken is. Bovendien staan de planeten in wederzijdse receptie [de heerser van de ene planeet wordt door de andere planeet vertegenwoordigd en vice versa]. Wat betekent dit nu allemaal voor ons? Vrij vertaald: onze dromen en idealen worden uitgetest op een flexibele instelling en houding, waarbij er gezocht wordt naar de balans tussen hoofd en hart. Wij worden hierbij uitgetest door beperkende omstandigheden, zoals generatiekenmerken en hierbij teken ik de recessie aan, maar ook het zoeken naar zuiverheid, het vinden van de waarheid en de drang om te willen vernieuwen, naast de behoefte om een sterke plaats in te nemen, zodat we geen speelbal meer zijn voor leugens, negativiteit en corruptie. Mooi toch? Happy Full Moon eclips!

Ram

Aanvankelijk voel jij je heel goed en word jij omring door fijne respectvolle mensen en dierbaren, maar later op de dag kun jij je wat boos maken of tegen verzet en koppigheid opbotsen. Financieel kan het gedoe geven. Reageer positief en/of met humor.

Stier

Voor jou wordt het niet zo n goede dag, want ondanks dat de zaken nu heel goed draaien en er geld in het laatje komt, krijg je allerlei kritiek over je heen of stuit je op tegenwerking. De samenwerking kan nu stagneren en dat is heel vermoeiend.

Tweelingen

Je bent vrolijk en optimistisch en zit vol nieuwe plannen. Allemaal leuk en aardig, maar laat het daar ook bij, want er is voorzichtigheid geboden in het verkeer, met je gezondheid en voor onnadenkendheid. Pas op verkeersboetes.

Kreeft

Deze dag krijgt van jou een onvoldoende en wel op het vlak van vriendschappen, werk en enthousiasme. Het is wel een goede dag om even de rust en stilte op te zoeken of met je hobby bezig te zijn en/of met het gezin erop uit te trekken.

Leeuw

Houd een beetje je grenzen in de gaten; wees niet te royaal en niet iedere kennis is je beste vriend. Steek liever tijd in je familie, dierbaren of gezin. Een dagje even wat gas terugnemen is ook geen verkeerd idee.

Maagd

Jij probeert vandaag alle ballen in de lucht te houden en het gevolg is, dat wanneer je het ene meer aandacht geeft, dat het andere in elkaar stort. Je bevindt je vandaag in een moeilijke positie, waarbij het lijkt of er niets lukt.

Weegschaal

Geld, gezin en gezondheid varen allemaal wel bij de nieuwe ontwikkelingen. Zowel werk als reizen kan jou nu veel ontspanning bieden. Je bent er nog niet helemaal, want er zijn nog wat teleurstellingen, maar het begin is er.

Schorpioen

Je loopt tegen wat verzet aan en de andere partij kan hier best halsstarrig in zijn. Het beste is rustig het gesprek in te gaan en wanneer dat niet lukt de zaak als een toeschouwer te volgen, waarbij je onderzoekt waarom en hoe jij en de ander zo reageert.

Boogschutter

Probeer je niet al te druk te maken boogschutter, want je staat onder nogal wat druk. Je kunt je nu heel ontevreden voelen en tegen een slechte samenwerking aanlopen. Dit is niet goed voor je gezondheid. Zoek een uitlaatklep.

Steenbok

Je werk en je gezondheid lijkt nu heel goed te gaan, maar op sociaal, gezins- en financieel vlak ben jij nu helemaal niet tevreden. Je voelt je machteloos hierin en dat is ook deels waar. Er gaat tijd overeen om deze gebieden weer in balans te brengen.

Waterman

Probeer even niet zo overstuur te reageren en overlaad de ander niet met verwijten, al heb je gelijk of niet. Je kunt je wat onbegrepen voelen, maar je bent nu eenmaal een voorloper. Zoek genoegen bij huis en haard.

Vissen

Ook voor jou wordt het niet echt een lekkere dag, want je kunt verwijten naar je hoofd geslingerd krijgen, in discussies belanden, totaal in beslag genomen worden of over het hoofd worden gezien. Thuis is het ook een rommeltje. Ga lezen of schrijven.